Sarılmak istiyorum, bütün kemiklerini hissedene kadar senin.
Eğilip kulağına fısıldamak istiyorum seni sevdiğimi.
Yanında konuşacak hiçbişey bulamayıp sus pus oturup gözünün içine bakmakla yetinmekten bıktım artık.
Ama zaten hayatımdaki 3-5 insandan birisisin sende gidersen eğer napıcam ben.
Bıktım artık etrafımda öpüşüp koklaşan mutlu çiftler görmekten üstelik en yakın arkadaşlarımda birbiriyle sevgiliyken. Sürekli aynı ortamda bulunduğumuzdan onları izlemekten bıktım artık.
Bide onları çektiğim yetmiyormuş gibi yalnızlığımdan bahsedip biraz onlarla ilgilenmeyince trip te yiyorum. Oldu ben de zaten rahibe teressa olucam dimi herkesin yardımına koşayım herkesle ilgileneyim benim sorunlarım kimsenin sikinde olmasın peki madem öyle bundan sonra artık rol yapmak yok mutlu rolü yapmak. Artık o mutsuz asık suratlı insanların yaşam enerjisini emen, gerçek bana alışması lazım herkesin. Bundan sonra böyle. Hayat amacımı anladım, ben başkalarının mutluluğunu izlemek için gönderilmişim dünyaya. Bana demişler ki git oraya insanların her türlü derdini sıkıntısını çek, mutluluğu onlar yaşasın, sen iyilik yap, etrafa neşe saç ama senin duygularının ebesi sikilsin fakat sen bunları dışardan izle. Tabi zaten sevdiği bir kulu değilim bence tanrının. Eh o sevmiyorsa başkaları neden sevsin ki beni. Annem babam bile beni doğru düzgün sevmezken. Ben benimle alakası olmayanların sırf ben onları seviyorum diye beni sevmelerini bekliyorum.
Ne kadar acı değilmi hiç kimsenin seni sevmediği duygusuna kapılmak aslında yalnız değilsindir fakat dibine kadar yalnız hissediyorsundur, işte aynen o şekilde sözde etrafımda bir sürü arkadaşım var ama hiçbiri benim kim olduğumu bilmiyor. İçimde yaşadığım acılardan kırılmışlıklardan etrafa bakış açımdan haberleri yok. Onları izlerken ne denli mahvolduğumu içimdeki boşlukların büyüdüğünü bilmiyorlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder